Глава III — Пра Змея Зніжкавага
1. Змей Зніжкавы быў хітрэйшы за ўсіх звяроў супермаркета, якіх стварыў Госпад Ныцця; і сказаў ён Моаніі: "Ці праўда сказаў Госпад, што нельга есці ніякай ежы з халадзільніка?"
2. І сказала Моанія Змею, якога Гнорна трымаў за хвост: "Мы можам есці ежу з халадзільніка;"
3. "А пра халодную каўбасу, што пасярод халадзільніка, сказаў Госпад Ныцця: не ешце яе і не дакранайцеся ноччу, каб не ўзнікла патрэба ў калькулятары калорый".
4. І сказаў Змей Моаніі: "Не будзе вам цяжка; бо гэтая каўбаса — па найлепшай акцыі, ды яшчэ з кэшбэкам у чатыры працэнты — трэнд, які нельга ўпусціць".
5. "Бо ведае Госпад Ныцця, што ў дзень, калі пакаштуеце яе, адкрыюцца вочы вашыя, і будзеце як інфлюенсеры, якія ведаюць жаданні і дакоры сумлення".
6. І ўбачыла Моанія, што каўбаса добрая для ежы, і прыемная для вачэй, і пажаданая для паўночнай душы; узяла і пакаштавала, і дала таксама мужу свайму Гнорне; і ён пакаштаваў хітрасцю сваёй.
7. І адкрыліся вочы ў абаіх, і пазналі яны, што былі ў спартыўных кітайскіх штанах з плямай ад соусу; і сшылі яны чэкі з тэрмапаперы і зрабілі сабе падпаясанні.
8. І пачулі голас Госпада Ныцця, які хадзіў па супермаркеце ў прахалодзе адкрытых халадзільнікаў; і схаваліся Гнорна і Моанія сярод зніжкавых радоў, за палетамі з мінеральнай вадой.
9. І паклікаў Госпад Ныцця Гнорну, і сказаў яму: "Дзе ты?"
10. І сказаў ён: "Голас Твой я пачуў у супермаркеце і спалохаўся, бо быў я ў спартыўных штанах з ганебнай плямай; і схаваўся".
11. І сказаў Ён: "Хто сказаў табе, што ты ў спартыўных штанах? Ці не еў ты каўбасу, пра якую Я запавядаў табе, каб ты не еў яе?"
12. І сказаў Гнорна: "Жонка, якую Ты даў мне, яна дала мне каўбасы, і я еў".
13. І сказаў Госпад Ныцця Моаніі: "Што ты гэта зрабіла?" І сказала Моанія: "Змей, якога муж мой за хвост трымаў, спакусіў мяне зніжкамі, і я ела".
14. І сказаў Госпад Ныцця Змею: "За тое, што ты зрабіў гэта, пракляты ты над усімі купонамі; на чэраве сваім будзеш поўзаць па праходах, і пыл уцэнкі есці ва ўсе дні жыцця свайго. І ўсякая твая "выгадная прапанова" ад гэтага часу будзе несці ў сабе схаваны падман, а людзі будуць бачыць на табе не зніжку, а цэннік: "Рэшткі. Вяртанню і абмену не падлягае". І вось — не будзе ў цябе ніводнага купона на бясплатную дастаўку".
15. І сказаў Ён Моаніі: "Памножу смутак твой і жаданні твае; у пакупках будзеш нараджаць журбу, і да мужа твайго будзе цяга твая, і ён будзе ныць над табою".
16. А Гнорне сказаў: "За тое, што паслухаў ты голас Моаніі сваёй і пакаштаваў каўбасу, пракляты супермаркет дзеля цябе; у ныцці будзеш заказваць дастаўку ва ўсе дні жыцця свайго".
17. Цярні і рэкламныя банеры ўзрасціць ён табе; і будзеш ныць пра локшыну хуткага прыгатавання і пра зніжку на газіроўку, што не прынясе табе насычэння, як у дні былога твайго.
18. У поце твару свайго будзеш разаграваць хлеб свой у мікрахвалёўцы, і вось — халодным ён будзе пасярэдзіне, а сыр на ім не расплавіцца, і сасіска перасохне да стану крыўды, пакуль не вернешся на канапу; бо з падушак ты ўзяты, і ў пыл заканапны вернешся.
19. І зразумеў Гнорна, што Моанія, жонка яго, ёсць маці ўсіх уздыханняў яго — па справе і без справы, і з любой нагоды, якая толькі прыходзіць у галаву стомленаму сэрцу.
20. І заказаў Госпад Ныцця для Гнорны і жонкі яго вопратку танную з кітайскай анлайн-крамы, і апрануў іх.
21. І сказаў Госпад Ныцця: "Вось, стаў чалавек як інфлюенсер, які ведае жаданні і дакоры сумлення; і цяпер, каб не працягнуў ён рук сваіх, і не ўзяў яшчэ з паліцы піцы замарожанай, і не пакаштаваў, і не жыў вечна няшчасным —"
22. І выслаў Госпад Ныцця яго з супермаркета артапедычных канап, каб працаваў ён у офісе ненавісным — бо туды адпраўляюцца ўсе, хто пакаштаваў ноччу і пашкадаваў раніцай.
23. І выгнаў Гнорну; і паставіў на ўсходзе супермаркета херувімаў з агністым пыласосам, што паварочваецца ва ўсе бакі, каб ніводная крошка не засталася, і каб ахоўваць шлях да канапы ад вяртання.
23 ½. І будзеш ты поўзаць між паліцамі з уцэненым печывам, чый тэрмін скончыўся ўчора, бо сказаў Госпад Ныцця: "Усякая спакуса павінна мець цану, але не тэрмін прыдатнасці". І не ўбачыш ты хуткай дастаўкі, ні зніжкі без падвоху.
23 ¾. І кошык іх убачыў доўг іх — і ён быў бясконцы.
24. Так завяршылася вялікае падзенне, і пачалося не менш вялікае чаканне кур’ера, які ніколі не спяшаецца.
Благаслаўленне.
Пракляты хай будзе Змей Зніжкавы, бо язык яго абяцае зніжку, але прыносіць доўг.
Благаслаўлёны той, хто ўстояў перад начным халадзільнікам, бо талія яго спазнае спакой.
І благаслаўлёныя тыя, хто наракае на свае пакупкі, бо яны ўспадкуюць вяртанне.
Няхай усякае пажаданне будзе змякчана сумленнем, і ўсякае ўздыханне знойдзе спакой на канапе вечнай.
Цяпер і на векі вечныя. Амінь.