Ashraellen
Myśl przewodnia 0004
Wielu ludzi zaczyna myśleć nie wtedy, gdy objawia im się prawda, lecz wtedy, gdy kończą im się iluzje.
Filozofia często rodzi się nie z sytości i wygody, lecz ze zderzenia ze śmiercią, bólem i granicą. Skończoność skupia uwagę i zmusza do pojawienia się prawdziwego pytania.
Filozofia rodzi się nie z sytości, lecz ze zderzenia ze śmiercią i bólem.
Dopóki człowiekowi wydaje się, że życie jest nieskończone, prawie nie pyta, po co istnieje świat i dlaczego jest właśnie taki.
Ale gdy tylko do świadomości wchodzi skończoność, wraz z nią przychodzi prawdziwe pytanie.
A mówiąc prościej, pies jest pogrzebany właśnie tutaj: wielu zaczyna myśleć nie wtedy, gdy objawia im się prawda, lecz wtedy, gdy kończą im się iluzje...
Ta myśl pokazuje ważną linię Ashraellen: myśl zaczyna się nie od abstrakcyjnej ciekawości, lecz od momentu, w którym dawna iluzja nie może już utrzymać człowieka.
Śmierć nie jest tu traktowana jako mroczny temat, lecz jako wydarzenie, które budzi postrzeganie. Człowiek zaczyna myśleć nie dlatego, że zrobiło mu się wygodnie myśleć, lecz dlatego, że nie może już nie widzieć.
— znak obecności