Думка, увага, цела, мінулае

Формула

Думка прыходзіць сама. Свабода пачынаецца там, дзе чалавек перастае прымаць кожную думку за сябе.

Формула

Уладкаваць сябе — гэта не ўладкаваць думкі. Гэта ўладкаваць увагу.

Формула

Першую думку мы не выбіраем. Мы выбіраем, ці даваць ёй увагу далей.

Формула

Думка, якой мы даем напружанне, расце з гэтага напружання.

Формула

Усвядомленасць не пачынаецца з цішыні ў галаве. Яна пачынаецца з: я бачу, што гэтая думка з’явілася.

Формула

Усвядомленасць без цела — толькі ідэя, якая глядзіць на сябе.

Формула

Цела гаворыць раней, чым розум знаходзіць прычыну.

Формула

Цела — першыя дзверы назад да сябе, не ўвесь дом.

Формула

Чалавек церпіць не толькі ад трывогі, але і ад патрабавання не адчуваць яе.

Формула

Прыемны стан — яшчэ не свабода. Часам гэта проста добра настроеная хімія.

Формула

Практыка становіцца пасткай, калі спакой робіцца новым цэнтрам прывязкі.

Формула

Нават светлы досвед трэба назіраць, інакш эга зробіць з яго духоўнае ўпрыгожанне.

Формула

Мінулае ў нас — не факт. Гэта запомненая форма.

Формула

Часта мы церпім не ад падзеі, а ад яе версіі, якую працягваем насіць у сабе.

Формула

Вызваленне — не стан, які нарэшце прыходзіць. Гэта момант, калі старое я перастае здавацца адзіным.