Крыніцы і традыцыя
Гэта даследаванне стаіць на скрыжаванні фенаменалогіі свядомасці, наратыўнага пазнання, кагнітыўнай навукі і мастацкай практыкі.
Гусерль выбудоўвае метад дакладнага апісання досведу. Мерло-Понці вяртае свядомасць да цела. Рыкёр паказвае, што наратыў — не ўпрыгожанне думкі, а форма самаразумення. Варэла, Томпсан і Рош злучаюць фенаменалогію з кагнітыўнай навукай і жывым досведам.
Ashraellen працуе там, дзе гэтыя лініі перасякаюцца: у зоне, дзе акадэмічнага тэксту ўжо недастаткова, а жывы досвед яшчэ не атрымаў дакладнай формы.
Фенаменалогія свядомасці
Эдмунд Гусерль — досвед да гатовых тлумачэнняў
Тут важна не верыць першай думцы, а дакладна назіраць, як досвед з’яўляецца ў свядомасці. Звыклыя тлумачэнні часова адсоўваюцца, каб само з’яўленне стала бачным: думка, адчуванне, страх, чаканне, вобраз, унутраны імпульс.
Сувязь з Ashraellen: назіраць думку да атаясамлення з ёй; адрозніваць падзею, рэакцыю і інтэрпрэтацыю.
Фенаменалогія цела
Марыс Мерло-Понці — цела як першае месца ўспрымання
Успрыманне не вісіць у пустой галаве. Яно ўкаранёнае ў целе: у дыханні, напружанні, жэсце, болю, страху, стоме, супраціве і прысутнасці. Цела не проста суправаджае свядомасць; яно ўдзельнічае ў тым, як свет становіцца бачным і пражываным.
Сувязь з Ashraellen: цела становіцца першым паказчыкам унутранай праўды, але не канчатковай мэтай практыкі.
Наратыўнае пазнанне
Поль Рыкёр — аповед як форма самаразумення
Аповед не з’яўляецца ўпрыгожаннем, дададзеным да ўжо гатовай думкі. Праз гісторыю чалавек збірае падзеі, дзеянні, віну, памяць, выбар і наступствы ў форму, дзе можа ўбачыць самога сябе. Наратыў не толькі перадае сэнс; ён стварае прастору, у якой сэнс можна адрозніць.
Сувязь з Ashraellen: раман дзейнічае як даследчы інструмент, а не як простая філасофская абгортка.
Кагнітыўная навука і энакцыя
Франсиска Варэла, Эван Томпсан, Элеанор Рош — свядомасць як жывая ўзаемадзея
Свядомасць не проста адлюстроўвае ўжо гатовы знешні свет. Пражытая рэальнасць паўстае праз цела, асяроддзе, увагу, памяць, чаканне і дзеянне. Чалавек не толькі ўспрымае свет; ён удзельнічае ў тым, як гэты свет складаецца ўнутры досведу.
Сувязь з Ashraellen: увага, страх, памяць і рэакцыя не з’яўляюцца дэкарацыяй, а становяцца актыўнымі ўдзельнікамі досведу.
Мастацкая практыка
Раман, эсэ і публічны тэкст як формы даследавання
Мастацкая форма тут не замяняе дакладнасць. Яна дазваляе даследаваць тое, што сухая тэза ледзь утрымлівае: унутраны распад, самападман, страх, страту апоры, уладу мовы, дзеянне сістэмы і момант пазнавання.
Сувязь з Ashraellen: тэкст не накладае тлумачэнне паверх досведу; ён стварае форму, у якой сам досвед становіцца бачным.
Ключавыя імёны і напрамкі
- Эдмунд Гусерль — фенаменалогія, апісанне досведу і прыпыненне звыклых тлумачэнняў.
- Марыс Мерло-Понці — цялеснасць успрымання і ўкараненне свядомасці ў жывым целе.
- Поль Рыкёр — наратыўная ідэнтычнасць, самаразуменне праз аповед і інтэрпрэтацыю.
- Франсиска Варэла, Эван Томпсан, Элеанор Рош — увасоблены розум, энактыўнае пазнанне і мост паміж досведам ад першай асобы і кагнітыўнай навукай.
- Мастацкае даследаванне — раман, эсэ, відэа і публічная рэакцыя як формы, у якіх сэнс правяраецца і становіцца бачным.
— mark of presence